/

Back to home page

Europe D66 European Parliament

Verbod op junkmail is dringend noodzakelijk

   Wed 05/09/2001

Als het Europees Parlement vandaag besluit dat het ongevraagd rondsturen van junk email (spam) niet wordt verboden, is dat een historische blunder. Volgens Bert Bakker en Lousewies van der Laan hebben internetters wettelijke bescherming nodig, die alleen in Europees verband kan worden opgesteld.

"Snel rijk!" of "Hete meiden live!". Bijna iedereen die email gebruikt, ontvangt regelmatig dit soort weinig verheffende boodschappen. Vandaag beslist het Europees Parlement (EP) of het rondsturen van ongevraagde junkmail wordt verboden. Weinig internetters zullen begrijpen waarom dit geen hamerstuk is: spam leidt immers dagelijks tot ergernis. Toch lijkt het een spannende strijd te worden: de Europese christen-democraten, de grootste fractie in het EP, hebben in de parlementaire commissie die de wetgeving voorbereid al een meerderheid georganiseerd voor een wettelijke legitimering in plaats van een verbod! Als het Parlement daar mee instemt, vrezen wij dat email binnenkort nauwelijks meer bruikbaar is als communicatiemiddel.

Volgens de tegenstanders zet een verbod het Europese bedrijfsleven op achterstand ten opzichte van hun niet-Europese collega’s. Daar valt wel wat op af te dingen. Vooralsnog is junkmail bovenal het terrein van charlatans: het gros van de ongevraagde mail bestaat uit reclame voor obscure hypotheekplannen, mistige piramidespelen en ranzige porno. Als het EP spam vandaag officieel legitimeert door er randvoorwaarden aan te stellen, is het niet onmogelijk dat de trend om spam te versturen verder doorzet onder reguliere bedrijven. Er zou een prisoners’ dilemma ontstaan: veel bedrijven zullen per saldo meer last hebben van de aanzwellende hoeveelheid spam die zij van anderen ontvangen dan het voordeel dat zij met hun eigen spam behalen.

Hoewel het versturen van junkmail vrijwel gratis is, kost het ontvangen ervan veel geld. De grote hoeveelheid ongerichte data die voortdurend word verstuurd belast de infrastructuur. Daardoor wordt het internet trager en duurder. Veel gebruikers betalen telefoontikken voor het downloaden van emails waar ze niet om hebben gevraagd. Anders dan bij reclamefolders die via de brievenbus worden verspreid, wordt ongevraagde email voor het leeuwendeel bekostigd door de ontvanger – een soort reclamefolders waarvoor je stafporto moet betalen. Alleen al dit feit rechtvaardigt strengere regelgeving. Volgens een studie van de Europese Commissie kost het binnenhalen van junkmail jaarlijks zo’n 10 miljard euro.

Wie eenmaal op een aantal lijsten van commerciële spammers staat, ontvangt vaak meer junkmail dan echte berichten. Het gevolg is niet alleen een grote tijds- en productiviteitsverspilling maar bovenal veel ergernis: bij spam kunnen mensen immers niet zelf kiezen wat ze willen ontvangen. Technieken om spam automatisch te scheiden van de echte mail bestaan wel, maar zijn verre van adequaat.

Het heeft alleen zin te proberen junkmail te bestrijden als dat in Europees verband gebeurd: emailverkeer is bij uitstek grensoverschrijdend. Zelfs met een Europees verbod en een waarschijnlijk volgend Amerikaans verbod, zal het verschijnsel niet volledig zijn uit te bannen. Email kan immers overal vandaan worden verstuurd. Dat maakt een Europese aanpak echter niet minder hard nodig, al is het maar om de stroom zoveel mógelijk in te dammen. In de eerste plaats zal een verbod bonafide bedrijven weerhouden om spam te versturen. Bovendien, zodra spammers nog slechts terecht kunnen in een beperkt aantal landen zonder goede wetgeving is het voor internetproviders aanzienlijk eenvoudiger om de meeste overgebleven junkmail met technische middelen tegen te houden. Juist ook de internetproviders vragen om een verbod.

Een eenvoudige oplossing, zoals het plakken van een “NEE-NEE”-sticker op de elektronische brievenbus, bestaat niet. Toch hebben de tegenstanders van een verbod een “oplossing” bedacht. In de zogenaamde opt-out regeling zou spam zijn toegestaan, mits onderaan een geldig emailadres wordt vermeld waar de gebruiker zich kan afmelden. Wij voorzien twee problemen. In de eerste plaats verschaft de gebruiker de adressenhandelaars kostbare informatie: het adres dat wordt afgemeld bestaat nog en word gelezen. Als alle spammers zich exact aan de wet houden zorgt een afmelding voor minder spam, maar in de praktijk zou het wel eens het tegenovergestelde kunnen betekenen. Een groter probleem is dat er geen globaal opt-out systeem bestaat. Een interngebruiker zal zich dus bij elk bedrijf dat de hand op zijn emailadres heeft weten te leggen apart moeten afmelden.

Dat dit niet zal werken, wordt duidelijk met een eenvoudige rekensom. Er zijn volgens Eurostat in Europa ruim 18 miljoen bedrijven. Stel dat een gebruiker in een jaar van slechts één op de honderd Europese bedrijven ongerichte email ontvangt. Een snelle gebruiker die zich binnen een halve minuut kan uitschrijven, is alsnog een volledig arbeidsjaar kwijt om zich overal af te melden! Wie over meerdere emailadressen beschikt zou dus iemand in dienst moeten nemen. Zelfs als veel minder dan 1% van de bedrijven zou besluiten ongerichte mails te versturen, blijft de destructieve potentie enorm. Er is een goed alternatief voor het opt-out systeem voorgesteld door de Europese Commissie en dat is het opt-in systeem: junkmail mag alleen worden verstuurd naar wie heeft aangegeven hier prijs op te stellen. Iedereen zou erbij winnen als mensen zelf mogen kiezen: het internet word sneller, gebruikers besparen onnodige kosten en bedrijven bereiken die consumenten die in hun boodschap zijn geïnteresseerd. Voor het reguliere bedrijfsleven is opt-in dus ook de beste optie.

De voorstanders van een opt-out systeem wijzen erop, dat bedrijven junkmail juist gebruiken om het eerste contact te leggen met de consument. Daarvoor zijn echter tal van alternatieven. Een bedrijf kan een advertentie zetten in een elektronische nieuwsbrief waarna mensen zich gemakkelijk kunnen inschrijven op de mailinglijst van het bedrijf. De kosten liggen in dat geval niet meer alleen bij de consument maar ook bij het bedrijf zelf. Die situatie lijkt meer op die in de analoge wereld, waarin reclame mede aan consumenten ten goede komt doordat programma’s, kranten of tijdschriften worden geleverd tegen een redelijke prijs.

Het recht op vrije meningsuiting betekent geen recht op het afdwingen van aandacht. Om die reden houdt ook het gebruikte argument dat charitatieve instellingen en politieke partijen het slachtoffer zouden worden van een verbod geen stand. Ook zij betalen mee aan de kosten van de junkmail en het is daarom ook in hun belang als mensen zelf mogen kiezen welke informatie ze wel en niet willen ontvangen.

Het is teleurstellend dat de Nederlandse regering niet onomwonden kan of wil zeggen dat zij in de Raad zal pleiten voor een opt-in regeling. VVD-minister Jorritsma komt in het debat met de Tweede Kamer met een ander verhaal dan VVD-staatssecretaris De Vries. Wat Nederland zal doen in de Raad blijft dus een verassing en dat is een slechte zaak.

In Europa lijkt er naast de politieke en nationale scheidslijnen een nieuwe scheidslijn bij te komen: die tussen parlementariërs die zelf internet gebruiken en zij die relevante emails laten uitprinten door hun medewerker. Onkunde en desinteresse van parlementariërs dreigt miljoenen internetgebruikers op te schepen met een evident onwerkbare regeling. Als dat gebeurt zou de politiek opnieuw pijnlijk duidelijk maken niet in staat te zijn de technologische ontwikkeling bij te benen.

Bert Bakker is vice-fractievoorzitter van D66 in de Tweede Kamer. Lousewies van der Laan (www.vanderlaan.net) is fractievoorzitter van D66 in het Europees Parlement.

 

Application: old-lousewiesNL [Reload, Run Tests]
Framework: Wheels 1.1.8
CFML Engine: Adobe ColdFusion 9,0,2,282541
Default Data Source: dev-lousewiesNL
Active Environment: Design [Development, Testing, Maintenance, Production]
URL Rewriting: On
URL Obfuscation: Off
Plugins: None
Route: newsPost
Controller: Articles
Action: displayArticle
Key(s): verbod_op_junkmail_is_dringend_noodzakelijk
Additional Params: page = 1
tagname = european_parliament
Caching Stats: hits: 0, culls: 0, misses: 4
Execution Time: 374ms (action ~359ms, view ~47ms, setup ~15ms)