/

Back to home page

Europe European Parliament Personal

"Als ik ooit mijn idealen verlies, ga ik wat anders doen"

   Sun 26/03/2000

Wie zíjn onze Nederlandse politica's eigenlijk? Wat beweegt hen? Wat zijn hun idealen? Vier weken lang portretteert Libelle één van hen. In deze laatste aflevering: Lousewies van der Laan (34) lid van het Europees Parlement namens D66.

"Er zijn veel plekken in Europa waar ik me thuis voel. Maar juist omdat ik als europarlementariër altijd onderweg ben, wordt ik extra blij als ik de Nederlandse grens overga. Het voelt als thuiskomen. Het is heerlijk om in Nederland te fietsen en dan te kunnen zwaaien naar mensen die je kent. Grappig eigenlijk dat Nederland thuis is voor mij, want ik heb door mijn ouders de kans gehad om veel van de wereld te zien. Op mijn tweede verhuisde ik met mijn ouders en zus naar het buitenland. Ik ben opgegroeid in Amerika, Duitsland en België. Pas toen ik achttien was, kwam ik terug naar Nederland om Rechten te studeren in Leiden. Mijn opvoeding heeft ontzettend bijgedragen aan een toekomstige internationale loopbaan. Dat ik vloeiend drie talen spreek, dank ik aan mijn jeugd en dat is in de Europese politiek écht een voordeel. Maar misschien is het gevoel voor verschillende culturen - dat ik ook door mijn opvoeding in het buitenland heb meegekregen - nog wel belangrijker. Nederlanders zijn vaak heel snel informeel en direct. Ze beginnen al in een vroeg stadium te tutoyeren. Dat valt niet in alle culturen goed. Ik bekijk niet alles met een Nederlandse blik en ik merk dat dát veel oplevert in de politiek.

Op het moment leid ik een soort zigeunerleven. Ik woon in Brussel, in Den Haag en één keer in de maand zit ik een week in Straatsburg. Vanochtend moest ik mijn koffer pakken. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Ik moest even heel goed bedenken wat ik over twee weken bij een bepaalde gelegenheid wilde aantrekken. Organiseren, vooruit plannen en improviseren zijn talenten die je als Europarlementariër zeker moet hebben. Want alleen met die eigenschappen kun je je staande houden in deze hectische omgeving. Voor een normaal privé-leven blijft nauwelijks tijd over, daarom hebben mijn vriend en ik een vaste afspraak gemaakt dat we één weekend in de maand vrijhouden voor elkaar. Ik realiseer me dat ik een heel ander leven leid dan de doorsnee Nederlander. Maar ik vind het inspirerend en interessant. Bovendien geniet ik er nu extra van als ik onverwacht een keer een halve zaterdag met vriendinnen kan gaan winkelen. Dat is dan écht een uitje voor mij. Ik zie mijn zitting in het Europees Parlement ook meer als een voorrecht. Het is heel wat dat mensen vertrouwen in jóu hebben. En het laatste wat ik wil, is dat vertrouwen beschamen. Als mensen aan de Europese politiek denken, dan is hun eerste gedachte vaak gesjoemel, zakkenvullerij, fraude... Ze denken niet meteen aan vrede en welvaart. Dat is jammer, want hiermee gaat de essentie van een verenigd Europa verloren. Soms heb ik het gevoel dat mensen zich afkeren van de politiek, en dan vooral van de Europese politiek, omdat ze denken dat politici alleen maar carrière willen maken, macht willen hebben. Niet helemaal onterecht, natuurlijk. Er zíjn politici die kicken op een auto met chauffeur, maar het zijn uitzonderingen. Het past in ieder geval absoluut niet bij mij. Politieke invloed moet je alleen maar gebruiken om idealen te verwezenlijken. Als politici misbruik maken van hun positie bestaat het gevaar dat de politiek haar hart kwijtraakt. Ik hoop dat dát mij persoonlijk nooit overkomt. Op het moment dat ik mijn idealisme verlies, wordt het tijd dat ik iets anders ga doen. Mijn drijfveer is nog steeds: de wereld ietsje beter maken. Wat groener, wat opener, wat democratischer, wat toegankelijker.

Eén van de redenen om echt politiek actief te worden in de Europa was dat ik van alle kanten hoorde, dat mensen het gevoel hadden dat ze geen invloed konden uitoefenen op de Europese besluitvorming. De euro is daar een sprekend voorbeeld van. Er is nu een campagne gestart: 'De euro wordt van ons allemaal'. Maar de euro ís er al. En we kunnen hem niet meer terugdraaien. Natuurlijk: de Kamer was erbij, de regering was erbij, maar de burgers hebben het gevoel dat het besluit zonder hen genomen is. Dat ze denken dat ze niet kunnen meepraten over besluiten die hun leven raken, vind ik een enge gedachte. Daarom probeer ik zoveel mogelijk een brug te slaan tussen de Nederlandse kiezer en de Europese politiek. Dat doe ik onder meer via Internet en e-mail. Mensen kunnen me mailen met allerlei vragen. En dit werkt. E-mail is laagdrempelig. Iemand stuurt makkelijker een mail dan dat-ie de telefoon grijpt. Laatst kreeg ik een mailtje van een vrouw die in de WAO was beland en haar uitkering niet op tijd kreeg. Ik heb geantwoord dat ik haar niet kon helpen. Dat Europa dáár niet over gaat. Maar ik heb haar wél beloofd haar probleem door te spelen naar Els Borst, de verantwoordelijke minister. Ik kreeg een lief berichtje terug: ik was de eerste politica die reageerde. Ze was al anderhalf jaar aan het schrijven, en al kon ik haar niet helpen, ik had haar vertrouwen in de politiek weer een beetje teruggegeven. Achteraf schaamde ik me dood dat ik de eerste politica was die de moeite had genomen te reageren. Het is toch maar een kleine moeite...

Ik hoop dat Europa steeds meer gaat leven in de harten van Nederlanders. Sommige mensen denken dat ze moeten kiezen tussen Europa en Nederland, maar dat is onzin. Het is geen tegenstelling. Deze twee dingen gaan juist samen. Nederlanders hebben er ook belang bij dat mensen over de grenzen welvaart hebben. Of dat in Oost-Europa de milieuproblematiek wordt aangepakt. En dat hoeft helemaal niet ten koste te gaan van ons Nederlandse gevoel. Dat ieder land zijn eigen taal, cultuur en geschiedenis behoudt, is juist de charme van Europa. De grenzen vervagen ondertussen toch als vanzelf: we eten Italiaans, dansen salsa en luisteren naar Turkse muziek. Dit gebeurt spontaan, en daardoor krijgen we steeds meer begrip voor elkaar. En begrip is het begin van samenwerking. Typische Nederlandse gewoonten als een bruine boterham met kaas tussen de middag gaan door een verenigt Europa echt niet verloren. We zijn alleen wat internationaler geworden."

 

Application: old-lousewiesNL [Reload, Run Tests]
Framework: Wheels 1.1.8
CFML Engine: Adobe ColdFusion 9,0,2,282541
Default Data Source: dev-lousewiesNL
Active Environment: Development [Design, Testing, Maintenance, Production]
URL Rewriting: On
URL Obfuscation: Off
Plugins: None
Route: newsPost
Controller: Articles
Action: displayArticle
Key(s): als_ik_ooit_mijn_idealen_verlies_ga_ik_wat_anders_doen
Additional Params: page = 1
tagname = personal
Caching Stats: misses: 0, culls: 0, hits: 4
Execution Time: 483ms (action ~483ms, view ~46ms)