/

Back to home page

Europe D66 European Parliament Personal

Campagnelogboek 1999 - deel 5

   Wed 19/05/1999

Tijdens de campagne voor de Europese verkiezingen in 1999, hield lijstrekker Lousewies van der Laan voor het Financieel Dagblad een campagnedagboek bij. Dit is het vijfde en laatste deel.

Over 23 dagen zijn de Europese verkiezingen, dus nu begint voor de partijen het echte campagne werk. De posters zijn naar de afdelingen verstuurd en er mag volgens de Kieswet geplakt worden. Op dit soort momenten ben ik jaloers op grote partijen met een goed georganiseerde achterban, want daar zitten de toegewijde plakkers. Twee weken geleden heb ik nog om 1 uur 's nachts de laatste drukproef van de folder zitten corrigeren. En natuurlijk zitten daar zelfs nog spelfouten in. Ik vraag me af of alle lijstrekkers dat persoonlijk doen. In Israël kennelijk wel, want ik hoor dat Netanjahoe zelf alle teksten leest voordat ze naar de drukker mogen.

Afgelopen woensdag is het folderen begonnen in een Nijmeegse winkelstraat. Naast de D66-folder hebben we er ook eentje van de Jonge Democraten (voor degenen die denken van ons af te zijn door te zeggen dat ze nog niet mogen stemmen) en een algemene Postbus 51 'Ga stemmen'-folder, voor mensen die geen politiek gekleurde informatie willen. Een aantal folderaars doen het voor het eerst, dus ik leg ze de basisprincipes uit. Les een: deel nooit zomaar folders uit zonder iets te vragen, want dan gooit de helft van de mensen hem direct weer weg. Dat is niet effectief, het is slecht voor het milieu en het staat slordig. Maar, les twee: vraag ook niet 'Gaat u stemmen op 10 juni?', want dan antwoordt het grootste deel 'Nee' en lopen ze door voordat je ze iets kunt geven. Beter is de vraag: 'Heeft u deze folder al?'. Aangezien de folder splinternieuws is, kan niemand hem nog hebben. Het wekt ook belangstelling op en dat kunnen deze verkiezingen wel gebruiken. 'Stop het gesjoemel in Brussel' gaat er ook goed in bij het winkelende publiek. De ervaring leert dat als iemand weigert een folder aan te nemen, de volgende drie hetzelfde doen. Het is dan dus beter om even te stoppen en een minuut later door te gaan. In het ergste geval stuur je een van je eigen mensen langs de folderaars om heel enthousiast een folder aan te nemen. Daarna volgt de rest van zelf. De reacties die we krijgen zijn heel verschillend. Van 'Ik stem toch al op D66, dus geef de folder maar aan iemand anders.' via 'Moet ik nou alweer stemmen, er zijn toch net verkiezingen geweest?' tot 'Ik ga niet stemmen op die zakkenvullers in Europa!'.

Juist om dat beeld van zakkenvullers tegen te gaan was het van belang dat het statuut met de salarisregeling voor de Europarlementariërs werd goedgekeurd. De Raad van Ministers werd het er na lange onderhandelingen over eens, maar het Europees Parlement heeft het afgekeurd. De publieke opinie heeft goed in de gaten dat het parlement hiermee de kans heeft laten liggen om de negatieve beeldvorming tegen te gaan. Helaas wordt het parlement ook nu weer op een hoop gegooid, en vergeet men vaak te vermelden dat het de Socialisten en Christen-democraten waren die tegen het statuut stemden, terwijl de Liberaal-Democraten en Groenen het voorstel juist steunden.

Om de schade nog enigszins te beperken hebben D66, GroenLinks en PvdA het initiatief genomen om dan in ieder geval voor de Nederlandse Europarlementariërs duidelijke regels op te stellen. Na relatief korte onderhandelingen zijn de vijf grote partijen plus de SP het eens geworden over een Nederlandse gedragscode. Die houdt in: geen dubbele pensioenen, alleen declaraties voor werkelijk gemaakte reiskosten en alleen dagvergoedingen voor dagen waarop parlementaire activiteiten ondernomen zijn. Dat laatste betekent dat het niet meer mogelijk zal zijn om 's ochtends te tekenen voor aanwezigheid, het daggeld te ontvangen en direct weer te verdwijnen. Dit alles komt op Internet te staan en zal worden gecontroleerd door een onafhankelijke deskundige. Hoe vanzelfsprekend dergelijke regels ook mogen zijn, toch is het belangrijk dat dit op papier wordt gesteld, om het vertrouwen van de burgers terug te winnen.

Natuurlijk mag de gedragscode niet in de plaats komen van een duidelijke bindende Europese regeling die voor alle Europarlementariërs geldt. Dick Benschop, de staatssecretaris voor Europese Zaken, beloofd de zaak te blijven aanzwengelen in de Europese ministerraad. Verder zullen wij proberen zoveel mogelijk mensen en partijen uit andere landen achter de gedragscode te krijgen zodat de geloofwaardigheid van het EP weer iets op peil kan komen. Mijn hoop is natuurlijk ook dat het nu in de campagne eindelijk over iets substantieels kan gaan. Van asielzoekers tot genetisch gemodificeerd voedsel - het lijkt mij allemaal interessanter dan de onkostenregeling van de Europarlementariërs