/

Back to home page

Personal

De filmliefde van Lousewies van der Laan

   Mon 20/11/2006

Interview met Film1

Wat is de grappigste film die je kent?
Monty Python's Life of Brian. Er zit bijvoorbeeld een erg geestige scène in waarbij allerlei splintergroepjes beweren dat zij de échte activisten zijn, zoals je in de terroristenwereld ook allerlei rivaliteit ziet. Als de IRA gaat onderhandelen is daar nog The Real IRA om met bommen te gooien. Is dat life imitating art of andersom? Ook een film als American Beauty heeft naast de passie en intensiteit erg scherpe humor. Dat maakt de film zo sprankelend en afwisselend.  
 
Welke film heeft je diep ontroerd?
Ik ben daar heel erg makkelijk in: ik kan erg sentimenteel zijn bij films. Ik huil even makkelijk bij Bambi als bij een goed gemaakte romantische komedie (zoals Four Weddings and a Funeral) of familiefilm (zoals Pay It Forward), maar ook bij wat zwaardere films. Ik denk dat de film die mij het meest ontroerd heeft La vita è bella is, van en met Roberto Benigni. De vader die zijn zoontje probeert te behoeden voor de oorlog en daarbij zijn eigen leven opoffert... zo ontroerend. Ik heb iets met oorlogsfilms: dat komt mede door mijn vader. Hij heeft de oorlog doorgebracht op Curaçao. Mijn opa was procureur-generaal op Sumatra en werd vlak voordat de Japanners binnenvielen in Indonesië overgeplaatst naar de andere koloniën. Toen ze net een week op open zee zaten, brak de oorlog in Azië uit. Mijn grootvader ging terug en heeft de hele oorlog gediend als adviseur van generaal MacArthur, mijn oma vertrok met de kinderen naar Curaçao en heeft daar de rest van de oorlog gezeten. Na de oorlog keerden ze terug naar Nederland, waar iedereen zoiets had van "Jij hebt lekker vier jaar op het strand gelegen" - het voelde bijna alsof hij iets had gemist tussen al die verhalen over de oorlog. Hierdoor is hij ontzettend geïnteresseerd in en gefascineerd door de Tweede Wereldoorlog geraakt. Hij zag alle oorlogsfilms die uitkwamen, ging in de vakantie langs alle slagvelden en oorlogsgraven: niet alleen in Normandië, maar ook in de Pacific en bijvoorbeeld Pearl Harbor in de VS. Het werd echt een levensproject om alles te zien wat er te zien viel op dat gebied, ik ben bijna grootgebracht terwijl we van kerkhof naar slagveld gingen. Ik denk dat ik mede daardoor zo'n overtuigd Europeaan ben geworden, doordat ik zoveel gezien en gelezen heb over de oorlog. Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat het onderwerp levend wordt gehouden. Ik vind het ook ontzettend mooi dat er nog steeds films over de oorlog worden gemaakt. Niet alleen om duidelijk te maken dat dat nooit meer mag en kan gebeuren, maar ook om te laten beseffen hoe exceptioneel het is om in de 21e eeuw in West-Europa in vrede en welvaart te mogen en kunnen leven. Zoveel mensen vinden dat vanzelfsprekend, maar dat is het natuurlijk niet. Verre van. Films zoals A Bridge too Far, Sophie's Choice en Schindler's List zou je ook op scholen moeten vertonen.
 
Welke film associeer jij met verliefdheid?
Love Actually. Ik herken me volledig in de openingsscène op de Londense luchthaven Heathrow. Wie niet in liefde zegt te geloven moet eens een middag in een vertrek- of aankomsthal gaan staan. Ik heb zelf veel gereisd en er is niet leukers dan bij terugkeer in de armen van je liefste vliegen of je kind weer knuffelen. Maar ook het hartverscheurende afscheid is een teken van hevige verliefdheid.
 
Wat is de engste film die je kent?
Ik ga nooit naar enge films eigenlijk: dan slaap ik namelijk niet. Soms zie ik er per ongeluk eentje, dat wel. Ik heb bijvoorbeeld Pulp Fiction gezien, dat vond ik een ontzettend enge film. Veel te gewelddadig, daar kan ik echt niet tegen. Oorlogsgeweld vind ik niet erg om naar te kijken als het moet, maar van dat zinloze, psychopatische geweld om het geweld, dat trek ik niet. Ik lig al nachten wakker als ik per ongeluk de trailer van The Silence of the Lambs zie. Het is ook goed om te weten wat je niet moet doen: ik moet dus niet naar enge films gaan. Het zal ook wel aan mij liggen. Iedereen vond Pulp Fiction geweldig en leuk en gezellig, maar dat hele beeld van die man die in dat nare tuigje in die kelder opgesloten hangt... dat is zó verknipt! Dat blijft dan dagen door mijn hoofd spelen: "Er zijn dus echt mensen die dat doen!" Thrillers kunnen best, een beetje spanning is niet erg. Ik vond The Third Man van Carol Reed een erg goeie film. Dat je de hele tijd zit te denken: "Maar hoe zít het dan?" Of The Constant Gardener, al is dat op een hele andere manier spannend. Eng is okay, maar ik hoef geen psychopaten te zien. Niet The Shining, wél het hele oeuvre van Hitchcock.
 
Wat is de beste actiefilm die je kent?
Independence Day - heerlijk, al die vechtscènes! Ik hou sowieso van sciencefiction. Maar van die scènes waarin ze achter de aliens aanvliegen kan ik echt genieten. Dat Will Smith neerstort in de woestijn en de deur van zijn jet opentrekt en dan met zijn blote handen zo'n wezen in elkaar mept met de illustere woorden: "Welcome to earth, scumbag!" Ik vind het ook zo'n mooi idee dat de hele aarde eindelijk eens gaat samenwerken. Weliswaar om de kwade aliens weg te krijgen, maar toch. Eigenlijk is die film een soort verkapt pleidooi voor de VN: als iedereen de handen ineen slaat, komt alles uiteindelijk goed. Een film die ik zo niet nog beter vond, was The Day After Tomorrow. Ik kreeg het letterlijk ijskoud tijdens het zien van die film, heel erg knap. En ook weer een idealistische boodschap, daar val ik toch wel erg voor. Ik houd niet van Terminator-achtige films, waarin iedereen elkaar maar de hele tijd doodschiet. Dat hoeft van mij niet zo nodig.
 
Wat is de beste film die je kent?
The Sound of Music! Daar ben ik echt mee opgegroeid. Ik moet hem ook elk jaar een keer zien, vaak zo rond de Kerst. Ik weet niet wat het is, maar ik krijg altijd weer een paar brokken in mijn keel. Als ze met z'n allen ontsnappen aan het slot, en dan op dat kerkhof bijna ontdekt worden. Of als ze Edelweiss zingen en dat hele stadion vol Oostenrijkers mee begint te zingen. Als je dat na twintig keer nóg hebt, dat gevoel, dan moet het toch wel een ontzettend goeie film zijn. Ik ben sowieso dol op musicals! En de muziek van The Sound of Music blijft prachtig, hoe vaak je het ook hoort. Ik heb de Huwelijjksmars van Maria ook gebruikt tijdens mijn eigen huwelijk. Dan ben je wel een echte fan, toch? Het thema van onze bruiloft was 'Oscarnight'. De ceremoniemeesters hadden allemaal filmposters gemaakt, maar dan met onze hoofden erop in plaats van Greta Garbo en Cary Grant. Dat was een fantastische verrassing!
 
Wat was jouw mooiste filmervaring?
Ik heb een jaar in Texas gewoond toen ik vijftien was. Daar is bar weinig te doen, kan ik je zeggen: je mag helemaal niets. Niet drinken, niet autorijden, je kan nergens naar toe. Er was alleen een rollerskate-disco. Én The Rocky Horror Picture Show, die elke maand werd vertoond. Dat was geweldig! Iedereen kleedde zich aan en deed mee: "Slut!" en "Asshole!" roepen, met rijst en wc-rollen gooien, de Timewarp dansen. Het is inmiddels jaren geleden, maar ik kan hem nog steeds! Mijn zus kan het beter trouwens, die heeft drie jaar lang in Texas gewoond, ik maar één jaar. Ik ben later nog een keer bij een voorstelling in Frankrijk geweest, maar daar mocht je helemaal niets! We waren met een hele groep en begonnen enthousiast te schreeuwen, maar na twee minuten werd ons te verstaan gegeven dat we eruit werden gegooid als we onze mond niet hielden. Die hadden het écht niet begrepen. Ik zou erg graag weer eens een échte goeie Rocky Horror bij willen wonen.
 
Welke filmscène heeft op jou diepe indruk gemaakt?
Ik denk dan toch de Edelweiss-scène uit The Sound of Music: die blijft ontroeren, hoe vaak je hem ook ziet. Dat moment in de film versmelt de kracht van het gemeenschappelijke verzet tegen het kwaad met de kracht van muziek, twee dingen waar ik heel erg gevoelig voor ben. Christopher Plummer die zingt op dat grote podium, maar niet meer uit zijn woorden komt omdat hij weet dat hij zijn geliefde land gaat verlaten. Julie Andrews komt uit de schaduw lopen, zijn stem breekt, zij legt haar hand op zijn schouder en ondersteunt hem. Prachtig, wonderschoon.
 
Wat is de eerste film die je je kunt herinneren?
Ik kan me nog wél de eerste film herinneren die ik heel bewust in de bioscoop heb gezien: dat was Grease. Ook zo'n film die daarna nog vele keren gezien heb trouwens. Geweldige muziek, leuke dansnummers! Overigens was ik niet verliefd op John Travolta zoals alle meisjes toen, dat was echt niet mijn type. Ik ging meer voor de brave jongens. Pas toen ik Grease voor de zoveelste keer zag, begreep ik trouwens dat Rizzo dacht dat ze zwanger was. Ze zegt op een gegeven moment: "I skipped a period." Ik dacht oprecht dat ze had gespijbeld, of misschien een klas overgeslagen. Ja, lach maar! Dat begrijp je toch niet als je twaalf bent? Zeker toen niet.
 
Wat is je favoriete Nederlandse film?
Antonia, geen twijfel over mogelijk. Prachtige vrouwen die tegen alle conventies in hun eigen ding doen. Die strijden tegen de verstikkende opgelegde sociale normen van de wereld om zich heen. Dat spreekt me wel erg aan.
 
Van welke film had jij zelf de hoofdrol willen spelen of de regie willen doen?
Ik hou erg van stoere vrouwen, dus Catherine Zeta Jones in Chicago als echte slechterik lijkt me leuk of een cowboy in een oude Western. Vorig jaar heb ik paardgereden in een prachtige woestijn in Utah, dat geeft meteen dat Western gevoel van vrijheid en pioniersdrang! Zelf kan ik er helaas helemaal niets van. Mijn grootste acteerprestaties zijn als een vriendin mij vraagt wat ik van haar nieuwe jurk vind. Als ze hem al gekocht heeft en ze over één minuut een blind date heeft dan is er maar één goed antwoord: "Hij staat je prachtig!" Ook als dat niet zo is.

 


http://www.film1.nl/filmliefde/134-Lousewies-van-der-Laan.html