/

Back to home page

 

Privacy

Latest Blogs

Verkiezingen in Tunesië - Deel 1

21/10/2011

Lousewies van der Laan is onderdeel van het internationale waarnemersteam in Tunesië, waar zondag 23 oktober de eerste verkiezingen na de Arabische Lente worden gehouden. Via Twitter (LWvdLaan) en haar site houdt ze haar observaties bij.

Op 14 januari vluchtte toenmalig President Ben Ali het land uit na massale protesten. Nu worden in ruim 7000 stemlokalen de laatste voorbereidingen getroffen voor de eerste echte verkiezing die dit land sinds haar onafhankelijkheid in 1956 zal hebben. Van een één- partijstaat (de 9 officiële oppositiepartijen van het oude regime waren voor de show) is het land binnen een paar maanden een smorgasbord van politieke partijen geworden, met 116 partijen, waarvan er ruim 60 mee doen aan de verkiezingen. Voor sommigen geeft dit het gevoel van een Sovjetburger die voor het eerst een Westerse supermarkt binnenloopt: de keus is overweldigend en de verschillen niet duidelijk. Andere weten precies op wie ze willen stemmen en branden van verlangen om een stem uit te brengen die voor het eerst echt zal meetellen.

Terwijl in juli er nog veel mensen waren die niet precies wisten waarvoor ze stemden – een kwart dacht toen nog dat het om een nieuwe president ging – lijkt het erop dat de meeste mensen ondertussen weten dat het gaat om een grondwettelijke vergadering die binnen een jaar een nieuwe grondwet gaat schrijven. Daarna zullen een nieuwe president, premier en parlement worden gekozen.

Opvallend kenmerk in de huidige verkiezingen is de eis om de lijsten om en om man-vrouw te maken. Echter, voordat feministische harten harder gaan kloppen, dit zal in alle waarschijnlijkheid niet tot een gekozen vergadering leiden die voor de helft uit vrouwen zal bestaan. Slechts in 7% van de gevallen is de lijsttrekker een vrouw. Aangezien veel partijen slechts een zetel zullen halen, zal de samenstelling waarschijnlijk minder divers zijn dan veel groepen graag hadden gezien.

Er schijnen al ruim 1500 buitenlandse waarnemers aangekomen te zijn van diverse organisaties zoals de EU, OVSE, Arabische Liga, Francophonie, het Carter Center, IRI en het National Democratic Institute for International Relations waar ik deel van uit maak. Daarnaast zijn er al ruim 6000 geaccrediteerde Tunesische waarnemers en dat aantal kan nog oplopen tot 10,000. Het belang van deze verkiezingen moet niet onderschat worden. De hele regio kijkt naar dit kleine land met haar relatief hoogopgeleide bevolking. Als het hier lukt kan dat een voorbeeld zijn voor mensen uit de hele Arabische wereld die hunkeren naar vrijheid.

De nadruk moet echter niet alleen liggen op de verkiezingsdag. Het is juist wat er gebeurt in de dagen, maanden en jaren daarna wat bepaald of de zaadjes voor een democratische samenleving gezaaid zijn. Iedereen die weleens tuiniert weet dat het onderhouden van een mooie bloeiende tuin een werk is dat nooit gedaan is. Hetzelfde geldt voor een democratie: je moet blijven schoffelen, planten en zaaien om regelmatig welvaart en vrijheid de oogsten.

De meningen en observaties in deze blog zijn van de auteur, niet van de NDI waarnemers-delegatie in zijn geheel.